"sonu Olur" Şiiri - Zeynep Koçar

"SONU OLUR"
Bir gün en çok sevdiğin bile yabancı olur
Aynı evde iki kalp, iki ayrı yol olur
Sustukça büyür içindeki o ağrı kor olur
En sağlam dediğin bağ bile bir gün yorulur olur

Gözlerin bir fotoğrafa takılır, geçmiş ağır olur
Hatıralar gece yarısı kapını çalar, zor olur
Adını anmak bile yüreğine diken olur
Unutmak istersin ama unutmak daha beter olur

Bir kahve soğur masada, tatsız olur
Bir şarkı çalar radyoda, sözleri hançer olur
Kalabalık sokaklarda yalnızlık zindan olur
Gülüşün eksik olunca dünya karanlık olur

Affetmek istersin bazen, içindeki gurur duvar olur
Sevmek istersin yeniden ama kalbin yorgun olur
İhanetin gölgesi en temiz duyguna gölge olur
Ağlamam dersin kendi kendine, gözlerin dolu olur

Güçlüyüm dersin ama geceler en zayıf anın olur
Gelmez bilirsin ama umut inadına olur
Zaman geçer dersin, her şey küllenir kor olur
Küller savrulsa da altında hâlâ ateş olur

Sevda dediğin bazen en büyük sınav olur
En çok da yarım kalan hikâyeler yara olur
Ama bil ki en derin acının bile sonu olur
Yıkılan kalp yeniden ayağa kalkar, çelik olur
İnsan en çok kendine döner sonunda, sonu olur

20.02.2026