Sonu. Şiiri - Fehmi Tazegül

Bizlere kimseler uzatmıyor elini.
Kral padışah işgal etmiş her yeri.
Ülkede kalmamış kimsenin değeri.
Adalet yok kalmamış bir diyecek.

Çakallar tilkiler işgal etmiş dağları.
Çok görmüşler serinleten rüzgarı.
Fakire bırakmışlar boranlarla karı.
Bunu yapan kral oturduğu saray,

Sevimli bir hayata açılınca kolların.
Uzar uzar hiç sonu yoktur yolların.
Ayaklar altına alınmış şerefin şanın.
Biraz düşün iyi görünmüyor sonun.

Fehmi.
Bir kemik ardına saatlerce yol giden.
Karanlık bir gün doğarken yeniden.
Bahseder yobazlar imandan dinden.
Köpek bile gülüyor kimsesizliğimize.