Ölüm ince bir çizgi, sonsuz bir hat,
Kimisine kısa, kimisine uzundu.
Çizginin iki tarafı da karanlıktı;
Bir yanı yaşam, öte yanı ruhtu.
Adım adım izler seni ölüm,
Her adımda biraz daha yaklaşırsın.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta