Sonsuzluğa Uzanan Hece
Oysa hayat, keskin çizgiler ister benden,
Başlangıcı belli, sonu mühürlenmiş olsun.
Herkes kendi yoluna, kendi hikâyesine gitsin,
Derler, ama bu yolun sonu sana çıkmasın.
Ne zaman bir sayfa çevirsem, yüzün beliriyor,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta