Sonrası Sonra Şiiri - Fatih Çakıcı

Önce bir sus
Şu yanan içim bir soluk alsın
Bende dursun
Yarım kalan her kelimen
Varsın
Gözüm alıştı
Gidenlere bile çay koymaya
Sen de geç otur
Kalbim kendi yolunu bulmaya
Sen acele etme
Kalbim ağırdan
Kırık da severim
Halim vurdumduymazdan
İçimden diyorum
Dilim susmaktan yana
Düşersem düşeyim
Sonrası sonra
Sonrası sonra
Ben şimdi rahattayım (oh)
Kapanan kapıya bakmam
Duvara yaslanmayım
Gönlümün yükünü bıraktım masaya
Sen dert et
Ben etmem
Sonrası sonra
Sonrası sonra
Ben şimdi rahattayım
Eskimiş acıya dönüp de ağlamayım
Kalbimi koydum en orta masaya
Kim alır
Kim almaz
Sonrası sonra
Sen git istersen
Bende kalan gölgen yeter bana
Fotoğrafların
Tozlu bir çekmece
Açmam sana
İsmim dilinde
Kalsa da fark etmez
Dursun öyle
Ben kendime misafirim
Yıllar sonra gelen
Yer bulmuş nihayet
Sen acele etme
Kalbim ağırdan
Kırık da severim
Halim vurdumduymazdan
İçimden gülüyorum
Dünya yanar da bana
Bir bardak su kalır
Sonrası sonra
Sonrası sonra
Ben şimdi rahattayım (hey)
Kapanan kapıya bakmam
Duvara yaslanmayım
Gönlümün yükünü bıraktım masaya
Sen dert et
Ben etmem
Sonrası sonra
Sonrası sonra
Ben şimdi rahattayım
Eskimiş acıya dönüp de ağlamayım
Kalbimi koydum en orta masaya
Kim alır
Kim almaz
Sonrası sonra
Bir zamanlar adın yara
Şimdi sadece bir hatıra
Dünya dönüyor
Ben alıştım
Kendi kendime iyiymişim meğerse
Sonrası sonra
Ben şimdi rahattayım (ooh)
Kapanan kapıya bakmam
Duvara yaslanmayım
Gönlümün yükünü bıraktım masaya
Sen dert et
Ben etmem
Sonrası sonra
Sonrası sonra
Ben şimdi rahattayım
Kim geldi
Kim gitti saymam
Darılmayım
Kalbimi koydum en orta masaya
Alan alır
Almayanın da
Sonrası sonra