Bir yaprak elimi kondu kırık kanatlarımdan güvercinler uçurdu
Köhne düşüncelerimin elinden tutan rüzgar meydanlarda atlar koşturdu
Nereden bilebilirdim ki, yakarken yalnızlığımı yağmurlara yürüdüğümü
Yaşamın her harfiyle tanıştığımı ince tebessümümde gömebileceğimi
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu yorum karşısında gerçekten mutlu oldum. O kadar güzel ki cümleler. Benim duygularım buna mazhar ise ne mutlu bana. İhya edercesine ve cömertçe sunduğunuz bu cümleler için müteşekkirim. Ne ala duygular sizde ..Bu duygularınızın içindeki ahenk kaybolmasın. Teşekkürler.
Senin yazdıkların, bir şairin kalbinden kopup gelen içsel bir akış gibi...
Okyanusa kavuşmaya can atan coşkun bir nehir..
Duru, sade ama derin.
Hüzünle yoğrulmuş ama umudu elden bırakmayan. Her kelime, kendi içinde bir çareyi, bir güzelliği saklıyor sanki.
Tıpkı hayat gibi—kaybettikçe büyüten, acıyı dönüştüren, ve her şeye rağmen yeniden filizlenen.
Oldukça güzel bir şiir, öykülerinin hiç bitmemesi dilekleirmle kutluyorum :)
Bu yorum karşısında gerçekten mutlu oldum. O kadar güzel ki cümleler. Benim duygularım buna mazhar ise ne mutlu bana. İhya edercesine ve cömertçe sunduğunuz bu cümleler için müteşekkirim. Ne ala duygular sizde ..Bu duygularınızın içindeki ahenk kaybolmasın. Teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta