Sönmeyen Ateş Şiiri - Mevlüt Kurt

Mevlüt Kurt
52

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sönmeyen Ateş

Yanan kor ateşi küllere gömdüm,
Yinede parladı alevlenerek,
Aşkları sırları kâğıda döktüm,
Yanarken kıvrıldı baktı gülerek.

Parıltıyla yandı denizin üstü,
Yakamozu yine orada gördüm,
Kader sinirlendi belki de küstü,
Batırdım denizin dibine gömdüm.

Daha bir alevlendi yakıyor beni,
Bilemedim anlamadım derdini,
Yaksın bitirsin diye bir birlerini,
Onu cehennemin dibine gömdüm.

Ruhumu yakıyor bilinmez ateş,
Sanırsın bir metre tepemde güneş,
Kalbimin içini kendine kafes,
Seçmiş ya, ben onu oraya gömdüm.

Akar magma zor söndürür denizler,
Ateş gizler duman tüten dehlizler,
İnsanoğlu nice sırları gizler,
Hepsini de Allah aşkına gömdüm.

24.03.2009 Emirgân

Mevlüt Kurt
Kayıt Tarihi : 5.3.2010 22:01:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Mevlüt Kurt