İnsan bazen söyleyemiyor,
içindeki öfkeyi,kini veya nefreti.
Söyleyemedikçe atıyor içine.
Elbet birgün geliyor, patlıyor volkan misali.
Ya kırıyor karşısındaki yada,
Bahar geldi yüzünü gösterdi yurda güneş,
Yavaş yavaş,
Bilmiyordum cemre düşeceğini yere.
Demek ilkbahar geldim diyormuş her yere,
Küçükken ne güzeldi
Bir liraya unutulurdu babaya kızgınlık
Küçükken ne güzeldi
Bir oyuncağa bedeldi bütün kızgınlık
Küçükken ne güzeldi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!