Dökülen yapraklar arasında
Yalnız sen ve ben
Ve güneşli bir sonbahar günü
Anımsarım gördüm yüzümü
Sonbaharda dökülen yapraklar
Onlar benim aşkıma tanıklar
Sen benim yıkılmayan tek dalımsın
Sanki kalbimdeki kansın
Bize uzanan eller kırılsın
Bize bakan gözler kör olsun
Son baharda dökülen yapraklar
Onlar benim aşkıma tanıklar
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta