Sonbahar yaprakları savrulurken yerlere.
Beni bir hüzün kaplar dalarım gökyüzüne.
Yavaş yavaş çökerken akşamın karanlığı.
Hani insan özlüyor evdeki sıcaklığı.
Hafif bir lodos eser vurur yüzüme serin.
Saçlarımı savurur alır götürür benim.
Hatıralar dün gibi hayallerimi süsler.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta