En serin sonbahar akşamında,
Yavaşça çıtırdayan kömür sobasının arkasında ısıtıyorum yüreğimi.
Ateşin değdiği her noktada aşkı hisseden yüreğim,
Her soğukta aşkın acısıyla savruluyor başka gönüllere.
Ve her savruluşunda tekrar yolunu kaybediyor.
Ateşi hissettiği her anda ise aldanıyor tekrar tekrar.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta