Mütehakkim ve zalim yar!
Dert bulutlarını, üzerimden kaldırsana...
İçimde, buzdan bir dağ var.
Kor gözlerinle, güneş gibi baksana...
Ben seni, hissedip çözemedim.
Kasırga mısın, meltem mi?
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Sonbaharın hüznü dizelerde hakim olsa da,sararıp solan yaprakların/umutların yeniden yeşertilmesi elimizdedir...
Umutlarınız en yakın gölgeniz olsun...
Yürekten kutluyorum değerli arkadaşım...
Sevgi ve selamlarımla...
hüzünlü bir isyan vardı dizelerinizde..tebrikler..
yüreğinize sağlık..sevgiler..
Sitemsel anlatım ustaca dizelere yansıtılmış...Yüreğinize ve emeğinize sağlık…Bu güzel eserinizi ve sizleri tam puanımla kutluyorum...
SONBAHARIN SON DEMLERİNİ YAŞIYOR ŞİMDİ ZAMAN...SARIYA , KAHVEYE, KIZILA ÇALAN TABİAT SON GÜZELLİKLERİNİ SERGİLİYOR...GELİN ÇEYİZİ GİBİ...YA GÖNÜLLERDEKİ SONBAHAR...SON.....BAHAR..KIŞA YENİLİR Mİ KİMBİLİR....BİRAZ DA BEN SÖYLEDİMSONBAHAR ÜSTÜNE...GÜZEL DİZELERİN İÇİN TEBRİKLER...VELİ SAVAŞ
HARİKA BİR SONBAHAR ŞİİRİ OLMUŞ...
KEYİFLE, ZEVKLE OKUDUM, PAYLAŞTIM. EVET...SONBAHAR HÜZÜNLÜ MEVSİM OLDUĞU KADAR, İÇİNDEKİ AYLAR MUTLULUĞU DA GETİREBİLİR...
YÜREĞİNİZE SAĞLIK FATMA HANIM .
KALEMİNİZ DAİM OLSUN
SAYGI VE SEVGİLERİMLE
Hüzün sarmış bütün sayfayı.Yürek feryat eder gibi kuşanmış duyguları.Ama şiire güzel kelimelerin sıcaklığı yayılınca harika bir şey çıkmış ortaya.Kutluyorum yazan elleri.Ant+10 puan.
şiirde ilk kelime mütehakkim...şiiri hemen oracıkta öldürmüş
zaten zalimle aynı manaya gelmiyor mu mütehakkim gerçi bir diğer manası hükmeden, hakim olan ama sonuçta aynı çizgide...
bunun dışında şiirdeki sorular daha şiirsel olabilirdi şiirin geneline ise hafif bir anlatım hakim yani mütehakkim :)
buna rağmen sevdim şiiri beğenmedim değil
Sonbaharların da bir sonu var.
Elime düştün, kurumuşçasına, yalvarsana...
Senin beklediğin, okşarmışçasına bir rüzgar.
Unufak ettim seni, hadi rüzgara karışsana!
Yine derine işleyen bir şiir... Tebrikler!
Bu kalem ilerde kükrer. Buraya yazıyorum.
Yılmaz Helimergin
yaşınıza rağmen yaşamınıza çok şey katmışsınız...
Bu şiir ile ilgili 19 tane yorum bulunmakta