Yapraklar dökülüyor yolum boyunca,
Seninde saçların omuzlarından dökülürdü,
Boş boş bakıyorum bu mayhoş karanlığa,
O karanlık senin gözlerinden süzülürdü.
Artık her sabah üşüyorum,
Isınamıyorum ki ellerin olmayınca,
Bu sonbaharda;
Kimse yalnız değil, sen dahil!
Ben sendeyim hala, sana dahil!
Ne ellerin, ne gözlerin, ne sen,
Senden bir şey yokken,
Bu sonbaharda;
Bir tek bu koca şehir, bana kalan yâren! ! ...
Kayıt Tarihi : 22.4.2007 15:53:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!