Takvim yaprakları birer birer kopuyor,
Sevdiklerim hayatımdan çıkıp gidiyor.
Gurbet elde yapayalnız kaldım,
Ne elimi tutan var, ne sığınacak yerim.
Penceremden bakınca yapraksız bir ağaç,
Şimdi sessiz, cıvıl cıvıl kuşlara muhtaç.
Ne dalında bir yuva, ne gölgesinde hayat,
Onda bir umut var, benim gibi baharla vuslat.
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 22:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!