Son Tren.! Şiiri - Hikmet Güner

Son tren, kalkar istasyondan,
Gözlerimde yaşlar, kalbimde ağırlık.
Yolculuk başlar, uzaklara doğru,
Seninle vedalaşmak, en zor vedadır.
Raylar üzerinde ilerler tren,
Her kilometrede bir hüzün, bir özlem.
Gözlerim arkada kalır,
Son bir kez daha bakarım, seni ararım.
Son tren, bir yolculuk, bilinmeze doğru,
Her anımda seni düşünmek, kalbimde bir sancı.
Geride kalan anılar, kalbimde saklı,
Sensiz geçecek günler, tarifsiz bir acı.
Gözlerimde senin hayalin,
Kalbimde yaşar sevdan.
Son tren, bir veda, bir hüzün,
Ama bil ki sevgim, hep seninle olacak.
Her anında seni arar gözlerim,
Her durakta bir umut, bir bekleyiş.
Son tren, bir fırtına gibi sarar ruhumu,
Sensiz gitmek, en zor vedadır ömrümde.
Ama bil ki, kalbimde saklısın,
Sevdamızın izleriyle dolu.
Son tren, bir ayrılık, ama sevgimiz ölümsüz,
Kalbimde yaşar, her anında sen varsın.