Son perde Şiiri - Hilal Avunyalı 2

​Son Perde
​Zamanın dişlerinde öğütülürken günler,
Saraylar düşer, tahtlar devrilir birer birer.
Güneşi heybene doldursan ne çıkar?
Son durakta her yolcu aynı kefeni giyer.
​Zulmün ördüğü duvarlar elbet çatlar,
Yarına kalır sanma o devasa saltanatlar.
Mazlumun ahı sessiz bir rüzgar gibi eser,
Söner bir gün o şatafatlı, o mağrur hayatlar.
​Girdiğin her kapı mühürlenir o an,
Ne şöhret kalır geriye, ne de koca bir yalan.
Toprak çağırdığında susar bütün diller,
Sadece vicdanındır yanında baki kalan.
​Hesapsız yürürdün, yollar senindir sandın,
Kibirli nefesinle her ateşe abandın.
Bu dünyada ölüm gibi bir adalet var,
Yanına kâr mı sandın?
Hilal Avunyalı ✍️