Can yakanı ben sanırdım beni yakanın ben olduğumu bilmeden..
Neye ihanet etmişim,kimin kiniyle beslenmişim ki,
Beni yakan hep insanlar olmuş..
Dost,arkadaş,sevgi,aşk bir kibrit kutusu kadarmış ateşimi çıkaracak..
Ve yardım ettiklerim aslında kötülük ettiklerimmiş,
Beni değiştireceğini bilmeden
Ve son yangınmış son olay....
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta