Kâr etmez ahım sen gülizare
Onulmaz işler güzelim dilde bu yâre
Olsam da geçmem bin pare pare
Sevmiş bulundum güzelim gayrı ne çare
Kapı(lar) kapandı. Ardında kirli bir soluk, yaslı bir ah bırakarak... Üstelik ahenksiz ve de sıradan bir şekilde kapandı geçmiş. Her açılan kapı gibi kapandı, rücu etti sılaya ak sakallı derviş, yeni güne biledi kendini mahzun bir melek, uçtu uçabildiği kadar semaya. Ses etmedi bir süre kahretmeden, bu acı sergüzeşti silmek istedi isyandan da çekinerek. İçinde biriken bir ahı zamana şikâyet ederek... Zamandı çünkü onun dilinden en iyi anlayan.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta