Kalemim titriyor yazarken son mısraları,
Korkuyorum bitiremem diye,
Niye küçük bir bebek gibi korkuyorsam..?
Zaten hep yarım kalmadı mı şiirler..?
Güller hep solmadı mı kitap aralarında,..?
Umutlar hep yitmedi mi batarken güneş..?
Yıllar tükenmedi mi boşuna, yıllarca?
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Ben artık korkmuyorum,
Ve işte son mısra çakıl taşım,
Seni seviyorum...
yüreğinize sağlık yüreğiniz dert görmesin kutlarım muhabbetle
Nazif Bey,
Yüreğine emeğine sağlık....Ayrılık, hasret , sevgi ve sevdanın vurgulandığı değerli çalışmanızı ve sizi içtenlikle kutlarım....Başarınız daim olsun....
Selam saygı sizedir ....
Güzel bir şiirdi Sayın Nazif Kara,kutlarım,saygılarla
Ben artık korkmuyorum,
Ve işte son mısra çakıl taşım,
Seni seviyorum...
Yürekten kutlarım Nazif Bey,şükranlarımla,
Finaline yürürken hüzün,finalinde umudu yakaladığı iki sözcükle şık bir şiirdi...Saygıyla kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta