Son Mevsim Şiiri - Barış Kaya

Bensiz gidiyorsun hayatım,
benden habersiz, bensiz…

Üşüyor gökyüzü,
bozuyor şimdi
sonbahar kırlarındaki
yeşilini.

Yazdan kalan anılar
bitti artık.
Bir daha yeşermem
der gibi…

Ama günlerimiz hep aynı.
Vakti gelince,
kim bilir,
sen de bırakacaksın beni.

Tıpkı ağaçların
yapraklarını bıraktığı gibi,
usulca düşecek
ellerin ellerimden.

Bir soğuk yel esecek,
kendi adını taşıyan
o son mevsimden.
Bulutlar akıp giderken…

Ve ben,
ısıtmak için yüreğimi,
bekleyeceğim yine yaz güneşini.
Sarılmak için yeşilindeki ilk dalına.

Hangi mevsimde saklarsın sen kendini?