Atlastan yelkenli bir gemi
Bir kalp dolusu aşk ile,
Yanaşıverdi iskeleye sessizce.
Gün doğarken kızıldan
Bağlanırken palamarlar,
İndirdi yükünü.
Dönüşü olmaksızın tutuşturuverdi
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta