İzin ver son bir kelam edeyim sana!
Geri dönüşü olmayan bu yolda,
İzin vermeyeceğim beni acınla bırakmaya...
Bu dünyadaki en üst mahkemedir sözlerin,
Hem kuralsız, hem gelişigüzel, hem acımasız...
Bu makam ancak beni mahkum eder sana,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta