Son Hafıza Şiiri - Yahya Kaydul

Bir fısıltı kalır geriye, senden ve benden,
Sokaklarda çınlayan o eski gülüşlerden.
Bir isim, bir koku, belki bir bakış;
Zamanın nehrinde sessiz bir akış.

​Ama bir eşik var ki, dönüşü olmayan yol,
Ne bir mermer kalır dikili, ne bir sağ ne sol.
Seni son kez anan o zihin de durduğunda,
Hiç ayak basmamış gibi olursun bu yeryüzü yurdunda.

​Güneş yine doğar, rüzgar yine eser,
Toprak yeni ayak izlerini birer birer siler.
Sanki hiç ağlamamış, hiç sevmemişsin gibi,
Kapanır varlığının o derin, uçsuz dibi.

​Mademki bu boşlukta bir anlık parlamasın,
Neden hala kendine yabancı ve uzaksın?
Zaman, avucunda tuttuğun bir parça köz;
Sönmeden evvel anlatılacak son bir söz.