son yudumdu belki de içtiğim...
son gün batımı son gece....
son sapak son köprü geçtiğim....
konuştuğun kelime son hece....
aldığın nefes verdiğin nefes....
mırıldandığın da çıkan o ses....
çocukluğum kaybolan gençliğim....
geride kalan tek şey hiçliğim....
eşim dostum yarenim sevdiğim....
belki de son buldu az önce....
gözlerin son bakışı belki de....
kulakların son duyuşu belki de....
son trendi düdük çalan bindiğin....
son istasyondu az önce indiğin....
son duygusal andı sevindiğin....
kavuştuğun bekleyipde günlerce....
son telefon edişin son zile basışın.....
belki sitem edişin belki selamlaşışın....
gülümsediğin eşin evladın....
son gerilişiydi kolun kanadın....
belki son defa işe uğurladın....
dua ettin ardından gizlice....
kapıyı örtüşün ardından bakışın....
ve dünde kaldı çalan zile kalkışın....
Erdem Bağcı
Kayıt Tarihi : 26.8.2024 16:34:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!