Bir Haziran günüydü,
Aniden gidiverdin karanlığa.
Ne son bir dokunuş,
Ne bir elveda dedin bana.
Soğumuş ellerini tutup seslendim,
Cevap vermedin oğluna.
Bir boşluk, ani bir veda,
Hayat bunu da yaşattı sonunda.
Baboşuna öğrettiğin en son şeyin babasızlık olduğunu da… B. G.
Kayıt Tarihi : 14.09.2026 19:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Kardeşimin babasını kaybettiği gün kaleminden dökülenler…
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!