Kalemime düşerken ellerim uzandı gölgene,
Uzun zaman önceydi....
Şimdi hatırladığım bir kaç satırdan ibaret,
Sayfalar siyaha boyandığı gün,
Ne sen gördün adını;
Ne de kalemim...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Yüreğinize ve kaleminize sağlık efendim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta