Son An
Son An…
Gün Gelir Ömür
Yitip Giderken..!
Anılardan Arta Kalan
Bi Çift Göz,
Akla Gelir.
O Gözlerki; Yangın Yeri Gibi
Alevlendirir, Bomboş Yüreğimi.
Ani Bi Sancı Kaplar, Alevlenmiş Yüreğimi.
Hiçbir Doktor Çare Bulamaz.
Çünkü Vakit Bitmiştir, Artık Bu Son Demdir.
Ve;
O Gün Gelmiştir,
Aslında
Herşey Çoktan Son Bulmuştur.
Sen İstesende,
İstemesende
…
Ardından Yüreğin Alevini Söndürürken,
Yerini Kocaman Bi Pişmanlık Kaplar.
Son Sözlerin Duyulur;
Keşke! .. Der Keşke! ..
Sevmekten Korkmayıp
“İşte
Sevgim Diyebilseydim.”
“Seni, Öyle Çok Sevdim Ki.”
Diyebilseyim
Keşke…!
Kayıt Tarihi : 6.7.2007 13:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!