Titrek dudaklarımda ölümün busesi var.
Ölümün busesi var nefesinde meleğin.
Nefesinde meleğin ecel, olmuş bana yar.
Ecel, olmuş bana yar titrek dudaklarımda.
Nedir bu kara duman, yürür koyaklarımda?
Yürür koyaklarımda gurûbum sisten duvar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta