İçımde kopmuş bir kıyametten geriye kalan sessiz bir boşluğun efsunu
Dışımda yaşamın o rengarenk tılsımı
Kapkara bir zemherinin ortasında bembeyaz kar taneleri gibi eriyor ömrümün saniyeleri
Buz gibi bir yaşamın alevli hicranıyla
Doğuyor güneş her sabah umudun tan yerinden
Ay ve yıldızlar bir bir kaybolurken gökyüzünden
Havanın berrak maviliğine kundaklanıyor gözbebeklerim
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta