Bir gün öyle yazmalıyım ki;
Utancından toprağa girmeli insan.
Yürek konuşurken kanamalı,
Kalem yazarken kırılmalı,
Kağıt ezilmeli sözlerin altında…
Bir gün öyle yazmalıyım ki;
Ağaçlar önünde eğilmeli,
Çiçekler açmamalı,
Kuşlar sessizce haykırmalı,
Toprak çığlıklara kulaklarını tıkamalı…
Bir gün öyle yazmalıyım ki;
Güneş yüzünü saklamalı,
Ay dönüp arkasını gitmeli,
Karalara bağlanmalı dünya,
Saatler durmalı, yas tutmalı…
Bir gün öyle yazmalıyım ki;
Bu son kalem tutuşum,
Bu son hayata sarılışım,
Bu son sessiz haykırışım,
Bu son nefesim olmalı…/Sabri CEYHAN
Kayıt Tarihi : 16.3.2016 01:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!