Senin mana yüklü gözlerinde,
Bana ben gibi bakan gözlerinde,erirken,
Vuslatı atıp üzerime gittiğin gün,
Hayatımın manasını benden alıp götürdün.
Soluğum nefesim ,hayata bağlanma sebebim,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta