Ayı astım pencerene, çengelinden,
Karanlığını alsın diye yüreğinin.
Dünyanı aydınlatıp yol göstersin,
Sevgimiz, sevdamız uçup gitmesin,
Işıksız kalıp solmasın gülümüz diye.
Özlemlerimi, hayallerimi birer birer yazdım
Her yıldız ayrı bir hüznü taşıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta