Solduruyorlar Şiiri - Kenan Gezici

Ben kim bilir hangi sersem iklimin.
Bir başınayım, eteklerinde dağın.
Ömür bir elek, üstte kalan bin taş.
Rüsvası pazar yerinin, kalabalığın.

Gülüş sesleri geliyor harabelerden.
Tam ortasında tomurcuklar açmaz.
Tutmasın kimse elimi ayazda kalsın.
Artık ağlayışlar bana uzak ve tanıdık.

Eskisi kadar seçemiyor gözlerim.
Kurt mu kuzu mu uzaklardan gelen.
Ağızları dolu kimin etini yemişler.
Kim bilir bugün hangi cana kıymışlar.

Serseri cahil cahil konuşur yobazlar,
Başkası ne yaptı ne etti tüm dertleri.
Gezseler ayakları sorduruyor otları.
Yakıyorlar bir bir büyük gönülleri.

Kenan Gezici 28/02/2026