ne kadar ateş verdiysen,
o kadar yandım....
tabi ki mecazi anlamda değildi duruşum...
teselli ikramiyesi gibiydi bıraktıkların,
almaya lüzum bile görülmeyen....
gönlümün perişan ipliklerinden diktiğim elbiseyi hediye ettim yalnızlığa...
pembeleşene kadar kavururken
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta