elleri üşümüş bir çocuk gibiydim
ceplerime saklanmış ellerimde umutları tutuyordum sıkıca
deli bir rüzgara uydun sen
dağıttın saçlarımı dağıttın eyvahlarımı
arkandan bakakaldım,gidiyordun
hoyrat bir bakıştı yüzüme sürdüğün
akşamdı soğuktu kasımdı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta