Bir fotoğraf kaldı eski masamda,
Tozlanmış anılar göz hizamda,
Giden herkesi unuttum da ben,
Bir seni silemedim hayatımda.
Sokak lambaları solgun bu gece,
Yağmur konuşuyor camla sessizce,
İnsan en çok da sevdiğine yenilir ,
Bunu anladım geç de olsa böylece.
Sen yokken içimde eksik bir şehir var,
Her köşesinde biraz hatıran yaşar,
Ben sustukça büyüyor içimde yangınlar,
Bir insan bir insanı hâlâ böyle sever mi yar?
Dön desen dönmeye hazır bi kalbim var,
Kırılmış ama yine sana inanan yanım var,
Gece olunca herkes gider içimden,
Bir tek sen kalırsın… sabaha kadar.
Çayım soğur adını düşünürken,
Saatler geçmiyor seni özlerken,
Bazı vedalar ölüme benzerken,
İnsan nefes alıyor ama yaşayamıyorken.
Eğer bir gün düşerse yolun bana,
Ben yine aynı yerde olurum aslında.
Bazı sevdalar bitmez ayrılıkla,
Sadece susar insanın içinde zamanla…
Kayıt Tarihi : 26.10.2026 18:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!