Sokak Çocukları. Şiiri - Ali Rıza Saygan

Ali Rıza Saygan
178

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Sokak Çocukları.

Sokak Çocukları! ..
1) Dünyanın en nadide, çiçeği, can bebekler,
Anasından sübyanlar, şefkat, sevgi, süt bekler,
Korunmaya muhtaçtır, ciğerparelerimiz,
Vahşice ve hunharca, canlar terk edilirler.

Kar’da, kış’ta, boran’da, bazen; Cami avlusu,
Bazen mekânı olur, sabi’ye çöp kutusu,
Gözünü kan bürümüş, cani, kara vicdanlı,
Yaşarken öldürürsün, yokmu? Allah korkusu?

Bu nasıl bir yürektir? Bu nasıl bir zihniyet?
Reva mı? Günahsıza, doğduğu gün eziyet?
Solucan kadar olsun, tanımazsın hayatı,
Sana lanet ediyor, bil cümle beşeriyet.

Üstü başı tarumar, soğuktan titriyordu,
Yosun yeşili gözler, san ki yalvarıyordu,
Morarmış dudağından, feryadı yükselirken,
İnce zarif sesiyle, şunları söylüyordu.

2) Günlerdir aç ve susuz, hiçbir taam yemedim,
Dilenmek çok zor geldi, asla dilenemedim,
Bir lokma kuru ekmek, iki zeytin tanesi,
Gidipte kimselerden, bir şey isteyemedim.

İtildik hor görüldük, çimdiklendik, dövüldük!
Azarlandık, paylandık, yeri geldi sövüldük!
Doğarken ölmüşüm ben, ben doğarken ölmüşüm,
Feleğin çemberinde, sürüm sürüm, süründük.

Ne annem var ne babam, tanımam hiç birini!
Cami’nin yakınında, çöpe koymuşlar beni!
Kreşler de barınmış, sokaklarda kalmışım,
Kimse annem olmuyor, doldurmuyor yerini.

Bir anne yavrusunu, nasıl sokağa atar?
Bir çocuk sokaklarda, ne yer? Nerede yatar?
Hiç mi vicdanın yoktu? Hiç mi sevmedin beni?
Bilmezmisin? Sokakta, melanet katar, katar.

Bu güne kadar bana, kimse yavrum demedi,
Sıcak bağrına basıp, kimse gülümsemedi,
Sefil, perişan, bitkin, açım koktu nefesim,
Sokak çocuğu diye, her gören tekmeledi.

Anneler kuzusunu, sokaklara atmasın,
Bî çare çocukların, bahtını karartmasın,
Günahsız sabî’leri, günaha gark edenler,
Nar ateşinden olan; Cehennemlerde yansın.

3) Yavrum bilesin ben de, bir soka çocuğuyum,
Annem kim? Babam kim? Kimlerin çocuğuyum?
İçimde ki öz bitmiş, hiç merak etmiyorum,
Bundan böyle oğlumsun, seninle çok mutluyum.

Arz Ederim.
Yazan: Ali Rıza Saygan.
Şiir No: 130 Tarih: 17/ 08/ 1982 Evlat kıymeti bilmeyen canilere atfen.

Ali Rıza Saygan
Kayıt Tarihi : 24.2.2012 15:00:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Tarih: 17/ 08/ 1982 Evlat kıymeti bilmeyen canilere atfen.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!