Soğuk gece Şiiri - Hasan Muslu 2

Soğuk bir gece diyorsun ya sen,
Ayazı ben yaptım, haberin yok.
Titreyen ellerin değil sadece,
Benim içim buz, senin farkın yok.

Bir kör bıçak umutları keserken,
Suçu kadere yükleme sakın.
Ben sustum diye gittin sandın,
Oysa susmak en büyük yangın.

Yak artık içimde ne varsa yak,
Küllerimden doğmam bu defa bak.
Sev dedin sustum, git dedin kaldım,
Şimdi sensizliğe imza attım.

Yok gibi sevdin, var gibi gittin,
Bir tek beni yarım bıraktın.
Soğuk geceler şahidim olsun,
Bu defterini kalbimden yırttım!

Yuva kurulur mu kuru dallara?
Kırılan dal bendim aslında.
Sen rüzgâr oldun geçip gittin,
Kök saldım acının altında.

“Yok gibi” sevmişim diyorsun ya,
İşte orada yanılıyorsun.
Ben var gibi değil, can gibi sevdim,
Ama sen yok gibi duruyorsun.

Bak…
Bu gece adını son kez andım.
Ne bir dua bıraktım ardına,
Ne de beddua…
Sadece sustum.
Bir gün dönersen sakın kapıyı çalma,
O kapı çoktan içimden söküldü.
Sen “yok gibi” sevmeyi seçtin,
Ben “yokmuşsun” gibi yaşıyorum.