Eminliğimizde yürüyorken düştük,
Dağıldı her şey, kayboldu elimizdekiler
Neydi, neydi içimizdekiler
Neyi unutuğumuzu unuttuk,
Bu yüzden huzursuz içimiz
Tepiniyor içerde bozkır özgürlüğüne hasret kısraklarımız..
Dalıp gidiyoruz sesler arasında
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta