Sızlayan sol yanım Şiiri - Çağdaş Ca

Ayrılığın ayazı vurdu gönlüme
Yine sığmıyor göğüs kafesime kalbim
Kapatmıştım gönül kapılarımı kilit vurmuştum yüreğime.
Her ayak sesini 'sen' sanıp,
Yerle bir olan duygularım ile başbaşa kaldık anılarınla dolu karanlık odamda
Yokluğunun enkazı altındayız...​

Suç Kimin Kalbim
​Susma, şimdi sen konuş!
Ben miydim o gözlere şiirler yazan,
Yoksa sen miydin her bakışta atan
Şimdi bir yabancı gibi bakarken gözlerime
Bana neden hesap soruyorsun
Ben seni korumaya çalıştıkça,
Sen gittin celladına sevdalandın...
Yorulmadın mı incinmekten , yorulmadınmı kırılmaktan
​Bitti... artık bitti ..bittiğini Anlasana yüreğim..

Şimdi herşey onsuz . yürüdüğümüz kaldırımlar oturduğumuz kafeler çocuklar gibi eglendigimiz parklar...
Anlam vermiyor onsuz geçen her günüm, Açmıyor kurudu gönül bahçemde hazan gülüm..
Şimdi kurarken kendi dünyasını,
Bizim yıkılan hayallerimiz yarım kalmışlıklarımız umurunda mı
İmkansızdı, biliyorduk; sonu uçurumdu, gördük.
Yine de koştuk bile bile ateşin içine...
Şimdi neden diye sorma
Sızlayan sol yanım cevabı sende....

Yabancı bir bakışta arama boşuna bizi
Küllerinden doğmaz artık o sevdanın izi.
Zaman durur,her an biraz daha ölümsüzleşir
Kendi uçurumunda insan, caresizleşir.
Gönül rıhtımında beklediğim o gemi çoktan gitti
Ardında kalan tek gerçek; bitmez dedigi sevda biranda bitti.
Her kelimesi en ağır mirasım şimdi.....

Sızlasanda yansanda, Duymayacak
Biliyorum bu dünya onada kalmayacak
​Sevenlerin değil,Vefayı unutanların,sevgiyi hor görenlerin dünyasında
Biz yine kaybettik, yine yarım kaldık.
Yüreği yanana bahar gelmezmiş meğer,
Yarınlarımıza düşen bu enkaz, bin ah’a değer.

Özür dilerim seni böyle yorduğum
Bir heves uğruna bin parçaya böldüğüm için...
Kanat bu gece ne kadar yaram varsa
Dindirme içimdeki o fırtınayı
Bağır, haykır, kanaya kanaya dök içini.
Mevlamdan başka acımıza şahidimiz yok
Gözyaşlarım yastığa düşerken,
Beni , sadece sen duyacak,sehni sadece ben anlayacağım .. yüreğim.....