Yatak odası penceresinden cisil cisil yağan,
güz yağmurunu seyrediyordu kadın...
İçi sızladı bir an,
hafiften titredi, irkildi...pembe sabahlığın içinde...
Dışarıda;
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta