Duydum Duydum Duydum
Ağladı kollarımda bağ, sıktı bileklerimi.
Gün görkünün kökü, kırdı kemiklerimi.
Yoran yolumdaki dağ, tüketti emeklerimi.
Nur tohumunun özü, kesti dileklerimi.
Yudum yudum yudum
Bana bir pusat verin, canımdan geçeyim.
Gül suyu haramsa, pis sulardan içeyim.
Yurdum yurdum yurdum
Yüreğimdeki gün paresi ile çevirildi.
İçindeki her kötü zerre kılıçtan geçirildi.
Uydum uydum uydum
Dere olup boşa aktı, kapılıp gittim.
Fırtına koptu, yıkıla yıkıla seyirttim.
Göreyim diye, yollarda eriyip bittim.
Vurdum vurdum vurdum
Etlerim çürüdü taştan taşa gezerken.
Savrulup durdum, deniz var derken.
Kıyıya vurdum, kıyasıya yüzerken.
Yerleri dövdüm, sızı beni üzerken.
Şair Zegan
Şair Zegan
Kayıt Tarihi : 23.09.2026 19:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
22.09.2026




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!