Sızı Şiiri - Mustafa Çeker

Bazen kelimeler ihanet eder
En sessiz, en çaresiz anlarda
Tatlı bir zehir gibi akar damarlarına
Seviyorum derken boğazında düğüm olur
Sonra rüzgarla savrulup unutulur
Bazen kalp kendi masalını yazar o titreyen elleriyle
"Bu son olmayacak" diye kandırır kendini
Aynı kırık aynaya bakıp gülümser
Fakat o sızı.....ahh o sızı
Göğsünün derininde bir eski bıçak gibi saplı kalır
Ne çıkar zamanın paslı bıçağı
Ne söndürür gece
Sol kaburganın altında tam kalbi evi sandığı yerde
İnatçı...... Kor gibi yanar
Yağmur yagsada camda titrerken
Sigara dumanı boğazında yansada
O kor sönmez...sadece.küle dönüşür bazen
Sonra rüzgar estiğinde yeniden alev alır
Susmak fayda etmez artık
Çünkü sızı susmaz sadece varolur
Ağır kadife gibi boğucu
En derin uykuda bile
Göğsüne bir el koyup ben buradayım der
Ve....insan anlarki en sonunda
Yalanların en mahsumu kelimelerdir
Kalbin yalanı bile mahsumdur aslında
Ama sızı.....o sızı gerçek olandır
Yalansız,affetmez,terk etmez
Sonsuza kadar aynı yerde kalır
Aynı acıyla
Aynı aşkla
Yanar durur hep