Her şey zamandan döküntü, eski, yamalı bohça;
Nerede zamanı ve mekânı aşan son nokta?
Serap mı görüyor ölüm mendili bağlı gözlerimiz?
Yaşamak mı! cinnet yorganı, gök kubbede tepinmelerimiz?
Bana O’nu, o kesif sonsuzluk zehrini verin;
Hiçliğin kalayladığı onsuz varlık size kalsın.
Güneşlerin sığındığı yemyeşil bahardan bir şule sunun;
Güveler kemirsin inci-mercan, atlas- libas, size kalsın.
05.09.2026
Kayıt Tarihi : 7.09.2026 12:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!