“İş bu kavanini muktaziyenin
Mevadı esasiyyesi gereğince”
Gülhane Parkında unutulmuş
Tuğrası kırık bir ulu çınarım
Ağır basar hep bozguncu yanım
Sultan Hamit’in hafiyeleri bile vazgeçti Perestroykadan beri beni takipten
Kaderim hep yalnızlıkmış meğer
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta