Bana aşkın rengini tarif et..
Ama siyahtan uzak tut ..
Tutunduğum duvarlar misali soğuk ve karanlık olmasın..
Zira yoruldu artık ellerim bilinmezlere dokunmaktan..
Hiç göremediğim güneş misali sıcak..
Kar tanesi misali aktan öte ak olsun..
Çünkü benim..
Benim sabahım da akşamım da siyahtan da öte...
Avuç dolusu düşmeler üşümeler var yüreğimde..
Diz kapaklarımdaki izlerede benzemesin..
İçimi sağır eden sessiz çığlıklara nedenlere keşkelerede..
Gerekirse beyaz yalanlar süsle ..
Hatta sen bana yalan söyle..
Ama karanlık gözlerimden düşen aktan öte umutlarıma benzemesin..
Çünkü benim..
Sabahım da akşamım da siyahtan da öte ...
Çekinme..
Biraz daha yaklaş..
Hatta ellerimi tut ki huzurun mavisini hissedeyim..
Sen takılma ve sakın acıma gözlerimin görmemesine..
Aslında senden daha şanslıyım..
En azından insanlıktan uzak insan görünümlülerin süretini bilmiyorum..
En iyisimi sen bana yağmurun rengini..
Aşıklara dilek olan yıldızları anlat..
Biliyormusun hiç sevenim olmadı..
Ben aşkı şarkılardan bilirim..
Toprağın kokusunu hissedip yağmurun nasıl yağdığını görememek gibi..
Biliyormusun hayat bana körebe oyunu..
Ben ise ömrümce ebe..
Çünkü benim..
Sabahım da akşamım da siyahtan da öte...
Kayıt Tarihi : 28.7.2015 23:32:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!