Sen hayaldin bir zamanlar, düşünmeye bile cesaret edemediğim günlerimde
Sonra cesaretlenip seni rüyalarıma aldım, özlemlerimi sarıp sineme uykuya daldım
Ne zaman özlesem gelip rüyalarımda özlemlerime derman oldun habersizce kendinden
Büyüttün besledin içimdeki ateşi, volkana döndürdün bakışlarınla, dayanamaz oldum
İlk konuşmada ne hayaldin nede rüya, çok şaşkındım asla imkansız derken sen
Evet sen karşımdaydın bir masada, Gözgözeydik yılllaaaarrrrr sonra senle başbaşa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta