Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Şiirle sararım yaralarımı
Sarhoşum duyan yok naralarımı'
kafiye oldukça güçlü olmasına rağmen sanki şiirin akışını bozuyor gibi geldi
Derdini şiire dökenlerin , duyarlı yüreklerin ; dünyanın memesinden zehir emmeleri çok güzel bir vurgulama . İçtenlikle kutluyorum sayın Şairimizi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta