Kem söz duyar içerimden yanarım
Yaralar gönülden dil yavaş, yavaş
Gençlik çağım özlem ile anarım
Döküyor yaprağın gül yavaş, yavaş
Gurbet elde tutunacak dal ararım
Gayri tutmaz el yavaş,yavaş
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta