Sitem Şiiri - Soner Kılıç

İnsan bazen söyleyemiyor,
içindeki öfkeyi,kini veya nefreti.
Söyleyemedikçe atıyor içine.
Elbet birgün geliyor, patlıyor volkan misali.

Ya kırıyor karşısındaki yada,
incitiyor birçok kaba sözle.
Aslında çıkıyordun onunla her yola.
Fakat öfke işte bu vücudunu ısıtıyor bir anda.

Aslında baştan söyleyeceksin onlara.
Bilicekler haddini, aşmayacaklar sınırı.
O zaman ne Allah sorar sana nede ona.
Manşer günündeki ilk soru bile bu!

Bugün kalp kırdın mı?
Hadi burdada yalan söyle, Allah'u Tealaya.
Söyleyemezsin burda bana söylediğin yalanları,
Demekki her zaman şükür gerekiyor bizi yaratan Allah'a.